Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Ένα αγγιγμα δικό σου λαχταρούσα



Προσπάθησα να στάξω στην καρδιά σου

δροσιάς σταγόνα για να δροσιστείς

μα ήτανε το σώμα σου καυτό απ τη φωτιά σου

και χάθηκε πριν καν την αισθανθείς.


προσπάθησα το δάκρυ σου να πιω

να ξεδιψάσω την ψυχή μου απ τον καημό

μα σκίστηκαν τα χείλη μου, πονάν απ τ’ αλμυρό

και έμεινα με την αίσθηση πως πιο πολύ διψώ.


προσπάθησα να φτάσω στα όνειρα σου

να ζήσω το ταξίδι πριν χαθεί

το μονοπάτι όμως απάτητο, φραγμός στα βήματα μου

και χίμαιρα το χάδι της ψυχής.


του ουράνιου τόξου δρόμους θα γυρέψω,

σ αυτούς του δρόμους θε να πλανηθώ,

και στροβιλίζομαι, γλιστρώ, κοντεύω προς τη μέρα,

που στ Όνειρο θα ζούμε εσύ κι εγώ.


Ένα αγγιγμα δικό σου λαχταρούσα

σα να τανε φιλί, του αέρα στα μαλλιά

να λευτερώσει αυτό τον πόνο που κρατούσα

με το αιθέριο πεταλούδας πέταγμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου